فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٩٨ - كوفه و دانشگاه بزرگ آن

جهان، گروههايى براى آموزش به اين شهر روى آوردند و در حقيقت، خانه امام باقر و امام صادق(عليهما السلام) مركز علمى بزرگى بود كه دانشجويان و علاقه مندان حديث، از علوم آن بزرگواران بهره مى گرفتند.

كوفه و دانشگاه بزرگ آن

در گذشته يادآور شديم كه اميرمؤمنان پس از خروج از مدينه، كوفه را پايتخت خود قرار داد و گروهى از علاقه مندان علوم علوى در همانجا پرورش يافتند.

ابن سعد در طبقات كبرى، اسامى گروهى از تابعان را كه در كوفه سكنى گزيده و مايه شكوفايى دانشگاه آنجا گشته بودند، آورده است. بالأخص امام صادق(عليه السلام) به اصرار ابوالعباس سفاح، مدينه را به قصد سكنى در كوفه ترك گفت و دو سال در آنجا زندگى كرد.

امام صادق(عليه السلام) شرايط سياسى را مناسب ديد تا بتواند علوم آل محمد(عليهم السلام)را در ميان تشنگان، گسترش دهد، زيرا حكومت اموى ساقط شده بود و هنوز حكومت عباسى كاملاً بر جهان اسلام، تسلط نيافته بود. در همين فرصت، توانست اين خدمت را انجام دهد.

حسن بن على ملقب به وشاء از شكوفايى دانشگاه كوفه چنين سخن مى گويد: من در اين مسجد كوفه نهصد استاد حديث را درك كردم كه همگى مى گفتند: حدثنى جعفر بن محمد. نجاشى رجالى معروف، پس از نقل اين جمله «وشاء» را چنين معرفى مى كند: او يكى از بزرگان اماميه بود و كتابهايى را تأليف